Όλες οι δημοσιεύσεις

πάνω στη διαδρομή.

Γεννιούνται αθόρυβα, κάπου ανάμεσα σε μια σκέψη
και σ’ ένα όνειρο που αρνείται να σωπάσει.

Και κάπου ανάμεσα στο χθες και στο αύριο, στέκομαι.

Το νερό ανασαίνει αργά,
πάνω στα βότσαλα.

σαν κάτι παλιό, που δεν χρειάζεται όνομα.

Κι ύστερα συνεχίζεις. Με τα ίδια βήματα,τους ίδιους δρόμους, την ίδια σχεδόν ζωή.

σαν θρόισμα, μια μελωδία γλυκιά,
σαν μια ανάμνηση που μένει χαραγμένη ,
που ούτε ο χρονος δεν μπορεί να την σβήσει.

Beneath a skyheavy as memory,a silent chessboard stretcheswithout borders.
Continents tilt like pawns unaware of their power,and their leaders, eyes open or closed,move their hands over invisible lines.
Some moves seem logical,like a river following its course.Others appear random,as if an unseen hand has altered a map we cannot hold.
And then you...

Ο κόσμος βηματίζει πάνω σε τεντωμένο σχοινί.
Οι ήπειροι τρίζουν σαν παλιά ξύλινα πατώματα,και οι άνθρωποι κοιμούνται με το φως ανοιχτό,όχι για να δουν αλλά για να μη θυμηθούν το σκοτάδι.
Στους δρόμους φυσάει μια ανήσυχη σκόνη.Δεν είναι άμμος.Είναι λέξεις που ειπώθηκαν με οργή,υποσχέσεις που δεν κρατήθηκαν,σιωπές βαρύτερες από κραυγές.
Κι όμως υπήρξαν...

Κάτω από ουρανό βαρύ σαν μνήμη,μια σιωπηλή σκακιέρα απλώνεταιχωρίς όρια.
Οι ήπειροι γέρνουν,σαν πιόνια που δεν γνωρίζουν τη δύναμή τους,και οι ηγέτες τους με μάτια ανοιχτά ή κλειστά,κινουν τα χέρια τους πάνω σε αόρατες γραμμές.
Κάποιες κινήσεις φαίνονται λογικές,σαν ποταμός που ακολουθεί τη φυσική κοίτη του.Άλλες μοιάζουν τυχαίες,σαν ένας άγνωστος να...