Ξανά εγω
2025-10-22
Κέρκυρα, Οκτώβριος 2025
Είναι δύσκολο να φεύγεις.
Να ξεριζώνεις τον εαυτό σου
από τόπο που έμοιαζε φως,
όπου για λίγο ένιωσες
πως η ζωή κυλούσε σωστά,
πως το νερό βρήκε το αυλάκι του.
Κι ύστερα, ο χρόνος
ο αργός καθρέφτης της αλήθειας
σού αποκάλυψε τα πρόσωπα πίσω απ’ τα χαμόγελα.
Ήρθαν κοντά σου με μάσκες,
κι εσύ τις πίστεψες.
Όχι από αφέλεια,
μα από ανάγκη να πιστέψεις στο καλό.
Να νιώσεις πως ανήκεις κάπου.
Και τώρα τι;
Τώρα που τα κατάλαβες όλα,
που ο χρόνος σ’ έκανε μάρτυρα και μύστη,
κοίτα μέσα σου.
Εκεί που μένει ακόμη φως.
Φρόντισε τον εαυτό σου,
με τη στοργή που κάποτε περίμενες απ’ τους άλλους.
Αγάπα τον και περπάτα.
Κάνε το ταξίδι που άφηνες πάντα για αύριο.
Γίνε πάλι εσύ,
όχι ο παλιός, μα ο αληθινός.
Εκείνος που άντεξε.
By Jo K.