Όταν σε βρήκα
2025-05-23
Όταν σε βρήκα, δεν άλλαξε ο κόσμος,
μα γλύκανε.
Η μέρα κράτησε λίγο παραπάνω φως,
κι η νύχτα ήρθε με αστέρια που μιλούσαν γλώσσα δική μας.
Ήσουν σιωπή που με άκουγε,
και λέξη που με έντυνε απαλά.
Ήσουν χέρι που δεν ζήτησε ποτέ,
μα κράτησε, με πίστη που δε λύγισε.
Η αγάπη σου δεν ήταν φλόγα,
ήταν φως που δεν καιγόταν,
που άναβε μέσα μου τον δρόμο
όταν όλα γύρω σκοτείνιαζαν.
Μου 'μαθες πως η αφοσίωση
δεν είναι φυλακή,
είναι ρίζα που αγκαλιάζει τη γη
και μαζί της ανθίζει το δέντρο.
Σου 'δωσα την ψυχή μου κι εσύ…
δεν την κράτησες, την κράτησες ζωντανή.
Σαν φίλος, ήσουν το γέλιο μου στις σκιές,
η ανάσα μου στο βάρος της σιωπής.
Μαζί, δεν είμαστε δυο.
Είμαστε ένα "εμείς"
που μεγαλώνει σαν ποτάμι,
και κυλάει… πάντα προς το φως
By Jo K.