Όλες οι δημοσιεύσεις

Το χωριό ανασαίνει αργά,με τον άνεμο να γλιστρά μέσα από τα στάχυα,και να φέρνει τη μυρωδιά της θάλασσας,παρότι αυτή κρύβεται μακριά.
Το γέλιο σου,λεπτό σαν το φτερούγισμα χελιδονιού,ανεβαίνει στους ουρανούςκαι βρίσκει καταφύγιο στα κλαδιά της ελιάς.
Περπατάμε στο μονοπάτι,κι οι παπαρούνες σκύβουν ελαφρά,λες και ξέρουν πως είμαστε ζευγάρι,στις πρώτες...

By Jo K.

By Jo K.

By Jo K.

By Jo K.

θα καταλαβουμε τον προορισμό μας;

By Jo K.

By Jo K.

μια σπίθα που σβήνει πριν φτάσει στον ουρανό,
και οι λέξεις, σαν νερό, χάνονται σε ποτάμια αδιέξοδα.
Κάθε βήμα που κάνω είναι σιωπή,
και κάθε ελπίδα, μια σκιά που κυνηγάει το φως
χωρίς ποτέ να το φτάσει.